Au:  Pl:
 
    Msza święta Wieczerzy Pańskiej jest szczególna, otwiera święte Triduum Paschalne – najważniejszy dla chrześcijan okres w roku.
Msza św. w Wielki Czwartek odprawiana jest na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy podczas, której Pan Jezus ustanowił dwa sakramenty święte - Kapłaństwo i Eucharystię. Sakramenty te w niewysłowiony sposób uobecniają miłość Boga do człowieka, który na zawsze pozostał na ziemi w Sakramencie Eucharystii, sprawowanej przez sakramentalnie ustanowionych Kapłanów.












Uroczystość Wielkiego Czwartku w naszym Sanktuarium Maryjnym w Essendon rozpoczęła się Mszą św. o godz. 19-tej






















W Wielki Czwartek uroczystej Mszy Św. przewodniczył ks. W. Słowik SJ  Koncelebrowali: ks.prałat dr Krzysztof Kinowski rektor Gdańskiego Seminarium Duchownego, ks. prałat dr Stanisław Puchała z archidiecezji katowickiej oraz ojcowie L. Ryba SJ i T. Rostworowski SJ





Homilię wygłosił ks.prałat dr Stanisław Puchała.


      W wygłoszonej homilii przypomina nam o niepojętej miłości Boga do człowieka: „Siedząc przy stole w Wieczerniku, przypatrzmy się dokładniej, w jaki sposób Chrystus objawia człowiekowi niepojętą miłość Boga. Dokonuje tego nie słowem, ale czynem, gestem. Oto wstaje od stołu, zrzuca swoją biesiadną szatę, przepasuje się prześcieradłem i umywa kolejno nogi apostołom. Zdumienie ogarnia wszystkich, ten gest jest zaskakujący. Piotr nawet usiłuje się bronić: Panie, nigdy mi nóg nie będziesz umywał. Jezus musi tłumaczyć, że chodzi nie o zwyczajne umycie nóg, ale o zrozumienie niezwykle ważnej prawdy.
      Jan Ewangelista, uczestnik uczty, relacjonuje wydarzenie bardzo dokładnie.
Kiedy Jezus umył uczniom nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, wówczas rzekł do nich: ‘Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy mnie nazywacie ‘Nauczycielem’ i ‘Panem’ i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem nogi umywać. Dałem wam przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. (J 13,12-15)
Jezus jako doskonały pedagog daje swoim uczniom wykład, zilustrowany przykładem, mówiący o tym na czym polega ewangeliczna miłość wzajemna. Trzeba, abyśmy i my zrozumieli, że ewangeliczna miłość ma wymiar konkretny...
      „Wieczernikowy stół, chrześcijański ołtarz, to miejsce przekazania największej prawdy o Bogu i Jego miłości, ale równocześnie jest to miejsce objawienia prawdy o człowieku. Chrystus liczy się z rzeczywistością człowieka, wie, że jesteśmy słabi i bardzo podatni na zło. To przecież w Wieczerniku padają smutne słowa:
Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. To nie jest wyrzut. To jest stwierdzenie prawdy. Jezus wie, że mimo dobrej woli człowiek w pewnych sytuacjach zawodzi.....
„Zwątpienie jest najgroźniejszą pokusą na drodze życia religijnego. To jest zawsze wypuszczenie ręki Boga ze swojej dłoni, to rezygnacja z wędrowania z Nim przez życie. W konsekwencji człowiek pozostaje sam. Wydawać by się mogło, że jeśli ktoś od lat wędruje z Chrystusem, to mu już nie grozi pokusa zwątpienia. Nie bądźmy tacy pewni siebie. Gorzka lekcja Piotra w Wieczerniku niech będzie dla nas przestrogą. Nikt z nas nie wie, jak się zachowa w sytuacji krytycznej. Ciągle musimy się liczyć z naszą ludzką słabością. I tym mocniej trzymać się ręki Jezusa...
      „Przy ołtarzu, przy wieczernikowym stole, zawsze jest miejsce dla ludzi słabych, dla ludzi słabej wiary, jest miejsce dla ludzi upadających, nawet dla tych, którzy się zaparli – jeśli pragną poddać się miłości.
Jakże bardzo Bóg musi nas kochać, skoro znając naszą słabość, traktuje nas jako przyjaciół, umywa nogi, karmi własnym Ciałem i Krwią, i ufa, że pomimo tej słabości potrafimy na Jego miłość odpowiedzieć.
Miłość Boga jest tak mocna, że nie zdoła jej zniweczyć ani nasze zwątpienie, ani nasze zaparcie się, ani nawet zdrada. Miłość potrafi uleczyć ludzkie zwątpienia...
„Ostateczne zwycięstwo należy do Miłości. Jej potęga jest niezrównana i każdy, kto pragnie uczestniczyć w tryumfie tego zwycięstwa, musi wejść do Wieczernika, stanąć przy ołtarzu, by odkryć potężną energię miłości, która promieniuje i przemienia każdego, kto otworzy serce na jej działanie.
      Nie lękajmy się swojej słabości, nie bójmy się jej, ale spróbujmy dostrzec blask i moc miłości, która promieniuje z eucharystycznego stołu. Bóg jest Miłością. Umiłował nas do końca.”


Po homilii miał miejsce obrzęd obmycia nóg – uniżenie Jezusa wobec człowieka i bycie jego sługą. Kapłan podchodził do 12 wybranych mężczyzn, którym obmywał wodą stopy.



Po liturgii Eucharystycznej i rozdaniu Komunii św. pod dwiema postaciami następuje przeniesienie w uroczystej procesji przy dźwięku kołatek Najświętszego Sakramentu z tabernakulum do Ciemnicy – symbol uwięzienia Jezusa w nocy przed męka.



Przy Ciemnicy adoracja Najświętszego Sakramentu trwa do północy. Po zakończeniu Mszy św. zdejmowane są z ołtarza krzyż, świece, mszał oraz obrus.


W tym dniu życzymy wszystkim kapłanom wytrwałości, radości i błogosławieństwa Bożego w codziennej posłudze, jednocześnie dziękujemy za opiekę nad naszą polską społecznością w Australii.


Więcej zdjęć --> zobacz Galeria obrazów
Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com